محدود به نوع خاصی از ابرازعلاقه نیست و ازنظر این وبلاگ حتی فکر 

کردن به موضوع مثبتی و یافکر کردن مثبت درباره هرچیزی می تونه

راهی برای تجلی عشق باشه! می دونیم که تو دنیای امروز ما نفس

کشیدن هم سخته چه برسه به اینکه تک تک ما بتونیم یک فرد رو 

بعنوان عشق واقعی مون  بدست بیاریم و به این شکل مدعی تجلی

عشق باشیم !

منظور این وبلاگ می تونه مثبت اندیشی به طور عام باشه. اگه ما

بتونیم این فرهنگ رو در خودمون بوجود بیاریم که مثبت به همه چیز

نگاه کنیم و به این فکر کنیم که انرژی ایی که در طول روز به جهان

برمیگردونیم مثبت باشه، اولا با هر دست بدیم با همون دست هم

دریافت میکنیم یعنی اگه انرژی مثبت به دنیای اطرافمون بدیم به

 همین شکل انرژی مثبت هم بهمون می رسه چون خداوند نسبت به

بنده هاش سخاوتمنده، حتی اگر شده لذت درک زیبایی آسمونش رو

 بهمون تقدیم می کنه! در ثانی فکر میکنین چی باعث بوجود اومدن یه

 همچین دنیایی شده که معتقدیم نفس کشیدن توش مشکله؟ چیزی

 غیر از افکار منفی؟تا حالا شده به دامنه این افکار فکرکنین؟ مصداق این

حرف میتونه یه ضرب المثل باشه: تخم مرغ دزد عاقبت شتر دزد هم

می شه! فکر کنیم اگه همه مردم دنیا سعی کنن مثبت فکر کنن

 ممکنه چه اتفاقی بیفته؟ البته منظور ما از مثبت فکر کردن این نیست

 که چشم و گوشمون رو روی حقایق ببندیم ، باید "فرزند زمان خود

باشیم". باید همه تیرگی ها رو هم ببینیم و یه چیزیادمون بمونه :

و اون چیزی نیست جز " احساس مسئولیت" :

 "آسمان بار امانت نتوانست کشید           قرعه فال بنام من دیوانه زدند"

  چیزی که از اختیار انسان نشات میگیره و تنها فرق بین انسان و حیوانه.

 حس مسئولیت نسبت به حفظ انسان ها در مقام انسانیت! پس فکر

 می کنین برای چی جانشین خداوند روی زمین هستین؟!

  و در آخر :

 یادمون بمونه هنوز آسمون آبیه- هنوز گل از زمین سر در میاره- هنوز

 خورشید گرم و پابرجاست- هنوز گاهی بارون می باره- هنوز زندگی

 جریان داره... یادمون بمونه همه  این عناصرخوب بلدن چطور پیامی رو

 که باید، بهمون ابلاغ کنن. شاید این ماییم که تو سنتهای الهی بدعت

 بوجود آوردیم و قدرت روح انسان رو فراموش کردیم و فراموش کردیم که 

 روح ما بخشی از روح جهانه و با روح همه چیز در ارتباطه... یادمون بمونه

  هنوز  منجی وجود داره و انتظار فرجش بزرگترین مسئولیت ماست.

 خدایا!

 دلم را همچون نی لبکی چوبین بر لب های خود بگذار

  و زیباترین نغمه هایت را در فضای زندگی

 مردمان مترنم کن!

  چنان بنواز دلم را که هرجا نفرتی هست ، عشق باشم من!

 هر جا زخمی هست ، مرهم باشم من!

  هرجا تردیدی هست ، ایمان باشم من!

  هرجا ناامیدی هست ، امید باشم من!

 هرجا تاریکی هست ، روشنایی باشم من!

 هرجا غمی هست ، شادمانی باشم من!

 خدایا!

 توانم ده تا دوست بدارم بی چشمداشت و بفهمم دیگران را حتی اگر نفهمند مرا!

 از : استاد مسیحا برزگر

    باشد که انرژی عشق با طلوع آفتاب وجودش متجلی شود.